Zeven op de tien rugherniapatiënten moeten meerdere keren hetzelfde verhaal vertellen aan verschillende zorgverleners, bij diabetes is dat één op de tien patiënten

Wanneer patiënten telkens hetzelfde verhaal moeten vertellen aan verschillende zorgverleners, kan dat een teken zijn van gebrekkige afstemming. Vooral chronisch zieken hebben hier regelmatig mee te maken. Onderzoek van de Algemene Rekenkamer uit 2005 liet zien dat ongeveer de helft van de chronisch zieken vaak hetzelfde verhaal moest vertellen (VWS, 2006p). Recentere cijfers (weergegeven in figuur 1) wijzen op wat lagere aantallen, en laten zien dat dit nogal varieert tussen patiëntengroepen.

Voor een belangrijk deel zijn de verschillen tussen patiëntgroepen te verklaren door de verschillen in het primaire zorgproces. Diabetes is bijvoorbeeld een chronische ziekte waarbij patiënten jarenlang in zorg zijn. Slechts 11% van de diabetespatiënten zegt altijd of meestal zijn of haar verhaal opnieuw te moeten vertellen en dat is niet verwonderlijk, want na verloop van tijd zijn alle zorgverleners op de hoogte van de situatie van de patiënt. Ook bij patiënten die lijden aan astma of COPD zien we daarom relatief lage percentages. Opvallend is dat patiënten met reumatoide artritis - toch ook een chronische ziekte - wel aangeven vaak hetzelfde verhaal te moeten vertellen. Van de mensen met een rughernia maken bijna zeven op de tien patiënten het vaak mee dat ze opnieuw hun verhaal moeten vertellen.

Figuur 1: Mate waarin zorggebruikers aangeven wel eens opnieuw hetzelfde verhaal te moeten vertellen (Bron: CQ-index).

GGZ = geestelijke gezondheidszorg; COPD = Chronic Obstructive Pulmonary Disease