Integrale bekostiging van diabetes door middel van keten-dbc’s heeft nog niet tot zichtbaar betere uitkomsten geleid, wel zijn zorgverleners positief over de samenwerking

Per 1 januari 2010 is het mogelijk om de zorg voor diabetespatiënten integraal te bekostigen. Integraal bekostigen betekent dat bekostiging plaatsvindt op basis van de integrale zorg die wordt geleverd aan een patiënt met een bepaalde aandoening. Deze integrale zorg bestaat uit een pakket aan verrichtingen en controles (een ‘keten-dbc’) die zijn beschreven in een zorgstandaard. Een voorbeeld van een dergelijke zorgstandaard is de NDF-standaard voor mensen met diabetes (NDF, 2007). In plaats van het apart betalen voor individuele verrichtingen (aan elke zorgaanbieder apart), wordt voor het hele pakket één tarief afgesproken tussen de zorgverzekeraar en een zorggroep. Een zorggroep is een organisatie waarin zorgaanbieders zijn verenigd en die fungeert als hoofdaannemer. Deze hoofdaannemer draagt eindverantwoordelijkheid voor de hele zorgketen. De zorg kan worden aangeboden door zorgverleners binnen de zorggroep, maar de zorggroep kan ook andere zorgaanbieders contracteren. Huisartsen fungeren meestal als coördinatoren van de zorg (Struijs et al., 2009).

Diabetes is de eerste ziekte waarvoor integrale bekostiging is ingevoerd. Daarna zullen COPD, hartfalen en het risico op hart- en vaatziekten volgen. De gedachte achter deze nieuwe wijze van financieren is dat de zorg beter zal worden georganiseerd rond de patiënt. Door een betere integratie zou de zorg kwalitatief beter moeten worden en bovendien doelmatiger (VWS, 2008m).