De zorguitgaven groeiden de afgelopen decennia sneller dan het nationaal inkomen. Er bleef ruimte voor groei in uitgaven aan andere producten en diensten

Wanneer de zorguitgaven jaarlijks sneller stijgen dan het nationaal inkomen (zie aandeel zorguitgaven in bbp), kan dit ten koste gaan van andere bestedingen. Dit is afhankelijk van het deel van de inkomensgroei dat niet wordt ingezet voor gezondheidszorg en 'overblijft' voor overige consumptie. Het deel van de inkomensgroei dat wordt besteed aan gezondheidszorg wordt gehanteerd als indicator voor macro-betaalbaarheid. In een recente studie van Chernew et al., 2009 werd geschat hoe lang het Amerikaanse zorgsysteem nog betaalbaar zou zijn op basis van scenario’s voor inkomensgroei, groei van de zorguitgaven en groei van de overige consumptie. Hierbij werd de volgende definite voor macro-betaalbaarheid gebruikt: de stijging in zorguitgaven is houdbaar zolang de uitgaven aan andere producten en diensten niet hoeven te dalen.

Voor Nederland is een vergelijkbare analyse gedaan. Tabel 1 laat zien dat tussen 1975 en 2007 in Nederland de gemiddelde jaarlijkse groei in zorguitgaven 1% hoger was dan de toename in het bbp. De tabel toont tegelijk dat er in al die jaren ook ruimte is geweest voor groei in uitgaven aan andere producten en diensten. Tussen 1975 en 2007 namen de zorguitgaven maximaal 22% van de toename in het bbp in beslag, dit was tussen 2000 en 2007.