U bevindt zich op:Zorgbalans›Kosten›Doelmatigheid›
Het NIVEL heeft voor de jaren 2006 en 2007 onderzocht in welke mate de verrichtingen in de module Modernisatie en Innovatie (M&I) leiden tot een afname in verwijzingen naar de tweedelijn (Van Dijk et al., 2009a). Deze module bevat verrichtingen die zoveel mogelijk in de eerstelijn zouden moeten worden opgevangen, zoals diagnostische metingen voor astma en voor gehoorklachten, longfunctiemetingen, diabetesbegeleiding en kleine chirurgische ingrepen.
In 2006 en 2007 bleek voor kleine chirurgische ingrepen sprake van substitutie: meer verrichtingen in de eerstelijn gingen samen met minder doorverwijzingen naar de tweedelijn. Bij de overige M&I verrichtingen is dit verband echter niet gevonden. Het totale doelmatigheidseffect is lastig in te schatten, omdat de precieze uitgaven in de tweede lijn die ‘uitgespaard’ worden en de kwaliteit van de verrichtingen onbekend zijn. Daarbij vormden de M&I verrichtingen tot nu toe nog een beperkt deel van het totaal aan verrichtingen in de huisartsenpraktijk.