De verspreiding van nieuwe extramuraal gebruikte geneesmiddelen laatste jaren minder snel

 Figuur 1 toont hoe de uitgaven aan nieuwe geneesmiddelen zich sinds 2000 hebben ontwikkeld. Nieuwe geneesmiddelen uit de jaren 2001-2003 groeiden het snelst in omvang (uitgaven). Geneesmiddelen die tussen 2004 en 2010 op de markt zijn gekomen wisten deze uitgavengroei, in ieder geval in de eerste jaren, niet te bereiken. De in de laatste jaren geïntroduceerde middelen veroverden dus een minder groot deel van de markt.

Uit nadere analyses komt geen duidelijk beeld naar voren waarom de medicijnen die in opeenvolgende jaren 2001-2003 zo snel in omvang (in uitgaven) groeiden. In 2001 werden bijvoorbeeld vijf medicijnen op de markt gebracht die snel een grote omzet haalden. Dit waren Esomeprazol, Drospirenon & Oestrogeen, Formoterol & Anti-Astmatica, Levocetirizine, Desloratadine. Dit zijn middelen tegen respectievelijk maagzuur, overgangsklachten, een luchtwegverwijderaar en twee anti-allergie middelen. In 2002 werden Novmix (een insuline voor mensen met diabetes) en een middel voor COPD op de markt gebracht en bleken een snelle groei mee te maken. In 2003 werd Rosuvastatine op de markt gebracht en bleek snel te groeien.

Uit onderzoek blijkt dat de verspreidingssnelheid van nieuwe geneesmiddelen in sterke mate afhankelijk is van de houding van de individuele (huis)arts en van het type geneesmiddel (Florentius, 2006). Een kleine groep huisartsen blijkt vaak verantwoordelijk voor een onevenredig aandeel van het gebruik in beginjaren. De invloed van medisch specialisten op het voorschijfgedrag van huisartsen bleek in dit onderzoek beperkt.